قانون مرتبه دو یا به تعبیر رولف دوبلی «میثاق» (The Pledge) به شدت در بهبود نظم شخصی اثربخش است. در نگاه اول کمی وسواس‌گونه به نظر می‌رسد اما اگر به عادت تبدیل شود مزایای آن بیش از معایب آن خواهد بود. طبیعتاً مثل هر ابزار دیگری باید در استفاده از آن «اندازه نگه داشت».

ترکیب سمّی «اهمال‌کاری + کمال‌گرایی» باعث شده نتوانیم با انضباط لازم به سراغ توسعه فردی برویم. نتیجۀ این ترکیب شده کتاب‌های خریداری شدۀ نخوانده، ایده‌های فراموش شده و هزار راه نرفته. در این پست تجربۀ شخصی خودم را از خروج از این دام نوشته ام.